Προκήρυξη για την κρίση στην οικοδομή

Οικοδόμοι, εργαζόμενοι στον κλάδο των κατασκευών, αυτοαπασχολούμενοι στην οικοδομή, στο εμπόριο και την μεταποίηση οικοδομικών υλικών, Μηχανικοί, φοιτητές και σπουδαστές των τεχνικών σχολών.

·        Η κατάσταση στην οικοδομή πάει από το κακό στο χειρότερο.

·        57% μειώθηκε η οικοδομική δραστηριότητα από το 2005.

·        500.000 διαμερίσματα παραμένουν απούλητα.

·        Στο 65% έφτασε η ανεργία στους οικοδόμους.

·        Η πλειοψηφία των αυτοαπασχολούμενων βιοτεχνών και εμπόρων στην οικοδομή δεν έχουν δουλειά, δυσκολεύονται να συντηρήσουν τα μαγαζιά τους.

·        Επτά χιλιάδες μηχανικοί εργαζόμενοι και αυτοαπασχολούμενοι, είναι άνεργοι, δυσκολεύονται να επιβιώσουν.

·        Χιλιάδες νέα παιδιά που αποφοιτούν από τα πολυτεχνεία και τα ΤΕΙ μεγαλώνουν την λίστα της ανεργίας.

Στην κατασκευή της κατοικίας η πτώση ξεκίνησε πολύ πριν την οικονομική κρίση. Εκατοντάδες χιλιάδες διαμερίσματα κατασκευάστηκαν, την στιγμή που η υπερχρέωση των νοικοκυριών είχε φτάσει τα ύψη.

Ο Καλλικράτης κι η οικονομική κρίση

-- Η κυβέρνηση λέει ότι ο «Καλλικράτης» είναι μια μεταρρύθμιση που αποτελεί δημιουργική απάντηση στην κρίση. Τι σημαίνει αυτό;

Η μεταρρύθμιση στοχεύει στην προσαρμογή του αστικού κράτους στις σύγχρονες ανάγκες του κεφαλαίου. Επιδιώκει να ισχυροποιήσει και να προσαρμόσει τους τοπικούς, κυρίως τους περιφερειακούς, κρίκους του ενιαίου μηχανισμού, τα όργανα μεγάλων αστικών κέντρων, ώστε να διαχειριστούν αποτελεσματικότερα, για λογαριασμό του κεφαλαίου, κεντρικές λειτουργίες.

Η πραγματικότητα λοιπόν είναι ότι με τον «Καλλικράτη» θέλουν να περάσουν πιο γρήγορα και αποτελεσματικά σε έκταση και βάθος τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις και γι' αυτό χρησιμοποιούν την κρίση. Επίσης, οι αναδιαρθρώσεις βοηθούν για ταχύτερο και με λιγότερες απώλειες για το κεφάλαιο πέρασμα στο στάδιο της ανάκαμψης.

Πολλές ευρωπαϊκές χώρες έχουν προχωρήσει εδώ και χρόνια στη μεταφορά αρμοδιοτήτων στις τοπικές διοικήσεις. Αυτή όχι μόνο δεν έλυσε αλλά όξυνε τα προβλήματα των εργαζομένων. Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα της Δανίας που η κυβέρνηση χρησιμοποιεί ως μοντέλο, για να στηρίξει την προτεινόμενη μεταρρύθμιση που εφάρμοσε αντίστοιχες αναδιαρθρώσεις πριν από την κρίση.

Η Δανία χωρίστηκε σε 5 μεγάλες περιφέρειες, καταργήθηκαν οι νομαρχίες και μειώθηκε ο αριθμός των δήμων από 271 σε 98. Αυτό είχε σαν συνέπεια μαζικές απολύσεις δημοτικών υπαλλήλων και ανάθεση εργασιών σε ιδιώτες. Σύμφωνα με γκάλοπ, το 80% των πολιτών είναι δυσαρεστημένοι, αφού υπάρχει χειροτέρευση της παροχής υπηρεσιών. Οι ουρές στα νοσοκομεία είναι αμέτρητες, η αναμονή για εξετάσεις φτάνει από 6 - 8 μήνες. Τα ιδιωτικά νοσοκομεία ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια. Πολλοί σταθμοί πρώτων βοηθειών έκλεισαν. Έχουν κλείσει πάνω από 150 σχολεία μέσα στα τελευταία 4 χρόνια. Το δίκτυο συγκοινωνίας έχει χειροτερεύσει. Έχουν περιοριστεί τα δρομολόγια και η τιμή των εισιτηρίων έχει αυξηθεί κατακόρυφα και κυμαίνεται από 1,5 έως 10 ευρώ. Δεν υπάρχει δημοτική συγκοινωνία.